ازدیاد مس

ازدیاد مس در بدن

در این مقاله به بررسی ازدیاد عنصر مس در بدن و علائم آن می پردازیم که دلایلی از قبیل ضعف غدد فوق کلیوی، زیاده روی در مصرف غذاهای حاوی مس، استرس، کمبود ویتامین ها و سایر مواد معدنی مسبب ایجاد آن می باشند که این مقوله کاملا با بیماری ویلسون متفاوت است. 

بیماری ویلسون یک بیماری نادر است و طبق آمار تقریبا از هر سی هزار نفر یک نفر به آن مبتلا می شود، عامل بیماری ویلسیون ژن است و درمان آن نیز کاملا متفاوت است از آنچه که ازدیاد مس خوانده می شود.

در بیماری ویلسون معمولا از داروهای شیمیایی دفع کننده فلزات سنگین مانند دی پنی سیلامین استفاده می شود در صورتی که درمان ازدیاد مس با استفاده از مکمل های غذایی و اصلاح تغذیه صورت می گیرد.

عنصر مس:

یکی از مواد معدنی ضروری برای بدن انسان عنصر مس است که نقش های متعددی در سلامت جسم و روان ایفا می کند، از آنجا که این ماده معدنی به وفور در مواد غذایی وجود دارد کمبود آن به ندرت رخ می دهد و اما در مقابل آن ازدیاد مس در بسیاری از افراد مشاهد می شود و عامل مهمی در پدید آمدن بسیاری از بیماری های جسمی و روانی است که متاسفانه بسیاری از پزشکان از آن اطلاعی ندارند و یا آنرا مورد بررسی قرار نمی دهند. در سال های اخیر در آمریکا در لابراتوارهای دولتی و خصوصی مطالعات و تحقیقات بسیاری بروی این عنصر و نقش های کلیدی آن در بدن  انسان صورت گرفته است که در ادامه این مقاله درباره آن ها بیشتر صحبت می کنیم.

وظایف عنصر مس در بدن:

1. تولید انرژی در سلول ها: مس در مرحله نهایی چرخه تولید انرژی به نام سیستم حمل و نقل الکترون مورد نیاز است. در این سیستم بیشترین انرژی سلولی ما تولید می شود. هر گونه مشکل در این بخش باعث خستگی، افسردگی و ناتوانی های دیگر که مرتبط با کمبود انرژی است می شود.

2. سیستم ایمنی بدن: مس برای تولید بخشی از گلبول های سفید خون با نام نوتروفیل ها (Neutrophils) مورد نیاز است و کمبود آن سبب کاهش تولید این گلبول ها می شود، عنصر روی نیز در فعالیت سیستم ایمنی نقش بسیار مهمی دارد، میزان عناصر مس و روی باید در بدن باهم متوازن باشند تا سیستم ایمنی بدرستی فعالیت کند، زمانی که مس افزایش یابد باعث کاهش روی و تضعیف سیستم ایمنی بدن می گردد و شخص در معرض ابتلا به انواع عفونت ها و قارچ ها قرار می گیرد. عفونت های سینوسی، قارچ های پوستی، عفونت در دستگاه گوارش و غیره که با مصرف آنتی بیوتیک ها بطور کامل درمان و رفع  نمی شوند، همگی به دلیل ضعف سیستم ایمنی بدن است که معمولا به دلیل کمبود روی و ازدیاد مس می باشد.

3. حفظ و ترمیم استخوان ها، مفاصل و بافت های همبند: مس در پیوند کلسیم به استخوان ها و بافت های همبند به منظور ساخت و ترمیم آن ها مورد نیاز است. این شامل تاندون ها، رباط ها، پوست، مو، ناخن ها، شریان ها، وریدها و غیره  است. عدم توازن می تواند به پوکی استخوان و تقریبا به تمام مشکلات پوستی، تاندون ها، مو و ناخن ها دامن بزند. در بسیاری از موارد عامل ریزش موها هم در خانم ها و هم در آقایان ازدیاد مس در بدن است. جهت کسب اطلاعات بیشتر مقاله علل ریزش مو را مطالعه کنید.

4. سیستم تولید مثل: فلز روی در مردان برای تولید اسپرم و هورمون تستسترون مورد نیاز است، ازدیاد مس سبب اختلال در عملکرد فلز روی می شود و منجر به کاهش میل و توانایی های جنسی در مردان می گردد. اکثرا مواد غذایی حاوی میزان کمی از عنصر روی و مقدار زیادی عنصر مس می باشند. این مشکل در برنامه غذایی گیاه خواران بیشتر مشاهده می شود و این یکی از دلایلی است که من مخالف برنامه غذایی گیاه خواری هستم. جهت کسب اطلاعات بیشتر مقاله گیاه خواری را مطالعه نمایید.

در بانوان نیز مس ارتباط تنگاتنگی با متابولیزم استروژن دارد و برای باروری در زنان و حفظ بارداری مورد نیاز است. عدم تعادل می تواند باعث مشکلات مختلف در ارگان های زنانه و ایجاد ناراحتی هایی از قبیل سندرم قبل از قاعدگی، کیست تخمدان، ناباروری، سقط جنین، اختلالات جنسی و غیره شود. البته قابل ذکر است ناباروری در زنان دلایل مختلفی دارد و صرفا محدود به ازدیاد مس نمی باشد.

در بدن مردان و زنان، هر دو هورمون استروژن و تستسترون تولید می شود،  تستسترون هورمون مردانه و استروژن یک هورمون زنانه است، در مردان میزان تستسترون نسبت به استروژن بیشتر است و در زنان بر عکس، بنا بر تجربه شخص ام و آنچه که مشاهده کرده ام در مردانی که میزان مس در بدنشان بیش از حد طبیعی است متابولیزم استروژن افزایش می یابد و حالات و رفتارهای لطیف و زنانه در آن ها بیشتر دیده می شود. بسیاری از مردان همجنسگرا که برای درمان مشکلات خود به من مراجعه کرده اند بعد از تنظیم میزان مواد معدنی و به خصوص میزان و نسبت سه عنصر روی، مس و منگنز اظهار داشته اند علاقه به روابط جنسی با هم نوع خود را از دست داده و گرایش جنسی آن ها به حالت عادی برگشته است.

5. سیستم غدد درون ریز، به ویژه تیروئید و غدد فوق کلیوی(آدرنال): غده تیروئید نسبت به مس بسیار حساس است. بخشی از آن به این دلیل است که تیروئید به آسانی توسط سیستم اعصاب سمپاتیک تحت تاثیر  قرار می گیرد. مشکلاتی از قبیل کم کاری یا پرکاری تیروئید رابطه مستقیم با عدم تعادل مس در بدن دارند، بنا بر تجربه شخصی ام اکثر مشکلات تیروئید با تنظیم میزان مواد معدنی و ایجاد توازن بین آن ها رفع می گردند و نیازی به هورمون درمانی نمی باشد.

۶. سیستم عصبی: مس محرک تولید انتقال دهنده های عصبی از قبیل اپی نفرین، دوپامین، نوراپی نفرین و مونو آمینو اکسیداز(آنزیمی که برای تولید سروتونین لازم است) می باشد. عدم تعادل مس تاثیرات همه جانبه بروی سیستم اعصاب مرکزی می گذارد که به شدت با واکنش های روانی، عاطفی و عصبی همراه است. برخی از علایم آن عبارتند از کاهش قدرت حافظه به خصوص در افراد جوان، افسردگی، اضطراب، اختلال دو قطبی، اسکیزوفرنی و دیگر اختلالاتی که در این مقاله مورد بحث قرار می گیرند.

علائم و بیماری ها مرتبط با عدم تعادل مس در بدن:
هر ماده معدنی تمایل به تجمع در یک سری از اندام های بدن را دارد مس معمولاً در بافت کبد، مغز، سیستم اعصاب مرکزی، دستگاه تناسلی، پوست و چند عضو دیگر تجمع می یابد و موجب اختلال در عملکرد آن ها می شود، در زیر به بررسی تأثیر مس بر بخش های مختلف بدن می پردازیم.

مس و کم خونی: یکی از علائم معمول و همیشگی عدم تعادل مس در بدن کم خونی است. مس برای متابولیزم و تبدیل آهن از حالت Ferric  به فرم Ferrous و بر عکس و همچنین برای ورود آهن به داخل مولکول هموگلوبین نیاز است. وقتی میزان مس در حد طبیعی نباشد، آهن نمی تواند وارد هموگلوبین گردد و سبب بروز کم خونی می شود، متأسفانه تعداد بسیار کمی از پزشکان از این نوع کم خونی مطلع هستند، این نوع کم خونی که به دلیل کمبود و یا ازدیاد مس است در آزمایش خون کاملا شبیه کم خونی فقر آهن است اما دلیل و نوع درمان آن کاملا متفاوت است و به اشتباه اکثر پزشکان قرص آهن برای بیماران تجویز می کنند که شاید کمی حال فرد بهتر شود اما شخص در آینده با مشکلات جدید و جدی که ناشی از ازدیاد  آهن در بدن است روبرو خواهد شد.، جهت کسب اطلاعات بیشتر مقاله ازدیاد آهن را مطالعه نمایید.

مس و سیستم عصبی: بنا بر تحقیق بسیاری از محققان از جمله دکتر پال اک، به مس ماده معدنی احساسات گویند، چون عدم تعادل آن تأثیر عمیقی بروی سیستم اعصاب مرکزی می گذارد، مس تقویت کننده فعالیت مغز قدیم (Old Brain) جایی که مربوط به احساسات و عاطفه است و عنصر روی تقویت کننده مغز جدید(کرتکس) بخشی از مغز که مربوط به استدلال و منطق است می باشد، وقتی میزان مس در بدن افزایش یابد، فرد تمایل به استفاده از مغز قدیم را دارد. به این بخش از مغز، مغز حیوانی، مغز احساسات نیز گفته می شود. در این زمان انواع حالت های عاطفی و احساسی در فرد افزایش می یابد.

بیش از 20 نوع مشکل روانی رابطه مستقیم با عدم تعادل مس در بدن دارند از جمله انواع افسردگی، بی خوابی و اضطراب، خشونت، اختلال حواس، وسواس، اختلال دو قطبی، هراس شدید، اسکیزوفرنی و دیگر بیماری ها مانند میگرن، عصبی بودن، مه مغزی(سردرگمی) و رویا پردازی، تمامی بیماری های ذکر شده بعد از متعادل شدن میزان مس در بدن به طور شگفت آوری از بین می روند.

مس و خشونت: همانطور که گفته شد مس ارتباط تنگاتنگی با ارتقاء احساسات دارد، بنابراین خشونت به مراتب بیشتر در افرادی که دارای مس مازاد می باشند دیده می شود. مشکلی که امروزه در بسیاری از نقاط جهان دیده می شود و یکی از دلایل بروز تعصبات، جنگ ها و درگیری ها است.

مس و عفونت در بدن: مس برای متابولیزم هوازی مورد نیاز بدن است، عدم تعادل آن اجازه می دهد تا ارگانیسم های قارچی در بدن رشد کنند، همچنین میزان کافی عنصر روی برای عملکرد سیستم دفاعی بدن ضروری است، هر گاه مس در بدن زیاد شود باعث کاهش روی در بافت  های بدن و تضعیف سیستم  ایمنی می گردد. دلیل اینکه چرا برخی از افراد نمی توانند به سادگی از شر قارچ ها، عفونت های انگلی و سینوسی رها شوند همین امر است.

قرص های ضد بارداری و دستگاه IUD (دستگاه داخل رحمی برای جلوگیری از بارداری): این دو روش کنترل کننده بارداری قطعاً بر متابولیزم مس تأثیر گذارند. بعضی از زنان می توانند به خوبی آن ها را تحمل کنند در حالی که برخی دیگر دچار افسردگی، اضطراب و تغییرات شخصیتی و عوارض جانبی بسیار وحشتناکی به صورت موقت یا مزمن می شوند، زنان باید در استفاده از این دو روش به خصوص استفاده از قرص ضد بارداری بطور جدی تجدید نظر کنند.

مس و ارتباط آن با ویتامین ث: این دو ماده کاملاً ضد هم هستند یعنی در بدن همدیگر را خنثی می کنند، این یکی از دلایلی است که افراد با مصرف دوز  بالایی از ویتامین ث احساس خوبی پیدا می کنند. مس باعث تخریب و از بین رفتن ویتامین ث و در قبال آن ویتامین ث باعث دفع مس از بدن می گردد. از وظایف ویتامین ث در بدن، حفظ بافت های همبند است، ازدیاد مس موجب کم شدن ویتامین ث و تضعیف بافت های همبند شده و عوارض و بیماری هایی مانند: خونریزی بدون دلیل لثه ها، آرتروز، مشکلات پوستی، ریزش مو، مشکلات مربوط به ناخن ها، عضلات و تاندون ها نمایان می گردند.

مس و اعتیاد: اعتیاد رابطه مستقیم با ضعف غدد آدرنال(غدد فوق کلیوی) دارد که یکی از دلایل آن ازدیاد مس در بدن می باشد. استفاده از مواد محرک، گوش کردن به موسیقی با صدای بلند، روابط جنسی و حتی ورزش کردن باعث تقویت موقت غدد آدرنال می گردد. غدد آدرنال به کبد دستور تولید بیشتر پروتئین حمل کننده مس را داده و باعث می گردد مس مازاد مورد استفاده بدن قرار گیرد، بدون استفاده از محرک ها غدد آدرنال  تضعیف شده و از میزان پروتئین حمل کننده مس Ceruloplasmin کاسته و مس بصورت آزاد شروع به جمع شدن در بافت های بدن می کند و عوارضی مانند افسردگی، خستگی و... نمایان می شود، این امر می تواند فرد را به استفاده از روش هایی که باعث تقویت موقت غدد آدرنال می شوند مانند ورزش کردن بیشتر، خوردن مواد حاوی کافئین، الکل، مصرف کوکائین و مواد مخدر و... سوق دهد تا فرد بطور موقت از عوارض مس زیاد در امان باشد و یکی از دلایلی که امروزه اعتیاد فراگیر شده و افراد نمی توانند آنرا ترک کنند همین امر است و متاسفانه پزشکان بر این تصورند که فقط با سم زدایی بدن فرد معتاد، درمان کامل انجام شده است! جهت کسب اطلاعات بیشتر مقاله غدد آدرنال را مطالعه نمایید.

رابطه مس و استعمال دخانیات: فلز کادمیوم موجود در ماری جوانا، سیگارها و تنباکو باعث می گردد مس مازاد که در خون به صورت آزاد و بدون اتصال به پروتئین حمل کننده در حال گردش است به طور موقت به محل ذخیره خود برگردد، استعمال این مواد حس خوبی به فرد خواهند داد و از عوارض ازدیاد مس به طور موقت می کاهند.

مس و تأثیر آن بر شخصیت انسان: صفات مثبتی که در افراد با میزان بالای مس دیده می شوند عبارتند از: گرمی و دلسوزی، طبیعت احساسی که اغلب با جهت گیری هنری همراه است و بسیاری از صفات زنانه مانند نرمی و لطافت.
اما وقتی شخصیت فرد به طور کامل شکل نگرفته یا میزان مس بیش از حد بالا باشد صفات منفی مانند: عدم کنترل افکار، افکار منفی، ذهن رویا پرداز، ساده لوحی، احساسات بیش از اندازه، زود رنجی، گرایش به افسردگی، ترس، وحشت و خشونت ظهور خواهند کرد. ازدیاد بیش از حد مس می تواند یک جدایی ذهنی و روانی از واقعیت در فرد ایجاد کند (نوعی اسکیزوفرنی)، مغز این افراد به قدری رویا پردازی می کند که این رویاها برای آن ها تبدیل به اصل و واقعیت زندگی می شوند و بیشتر تفکر و تمرکز آن ها بروی این تخیلات است تا مسائلی که در پیرامون واقعی زندگی آن ها می گذرد.

مس و سرطان: عدم تعادل مس سیستم ایمنی بدن را مختل می کند این یکی از دلایلی است که امروزه سرطان فراگیر شده است. سطح بالای مس نیز منجر به افزایش استروژن می شود، استروژن مازاد یک فاکتور مهم در ابتلای فرد به سرطان می باشد.

گیاهخواری و رابطه آن با عدم تعادل مس: مس مازاد با روی تداخل عمل دارد، روی عنصر ضروری برای تولید آنزیم های گوارشی است، ازدیاد مس موجب بی اشتهایی و میزان بیش از حد آن فعالیت کبد و غده تیروئید را با مشکل روبرو می کند. اگر میزان مس بیش از حد بالا باشد شخص به اجبار رو به گیاه خواری می رود چرا که با کاهش آنزیم های گوارشی هضم گوشت برای این افراد سخت خواهد بود. منابع پروتئینی گیاهی بر عکس پروتئین های حیوانی دارای مس به مقدار زیاد و روی به میزان کم می باشند. خیلی از افراد به خصوص نویسندگان اظهار می کنند که رژیم های گیاهی بخصوص حبوبات زیاد حس معنوی خاصی در آن ها ایجاد می کند، در واقع این مسمومیت به خاطر میزان مس زیاد است که در منابع پروتئینی گیاهی وجود دارد نه حس معنوی! افراد با میزان مس بالا معمولاً علاقه ای به خوردن منابع پروتئین حیوانی به خصوص گوشت ندارند و بیشتر به مصرف کربوهیدرات ها علاقه نشان می دهند چون با خوردن پروتئین حس سنگینی یا سایر علائم به آن ها دست می دهد.

ضعف غدد آدرنال: ازدیاد مس سبب تضعیف و نارسایی غدد آدرنال و برعکس ضعف غدد آدرنال موجب تجمع مس در بدن می گردد.

سه حالت برای عدم توازن مس وجود دارد:

1. کمبود مس
2. ازدیاد مس
3. مس غیر قابل دسترس

حالت اول و دوم به راحتی قابل درک است. بعضی از غذاها دارای مقدار زیادی مس می باشند مانند انواع گوشت قرمز(دل، جگر ، قلوه)، تخم مرغ، حبوبات، تخم آفتابگردان، مغزها مانند پسته، بادام، گردو و غیره، زیاده روی در خوردن آن ها منجر به ازدیاد مس در بدن فرد می شود و در قبال آن میوه ها، سبزیجات و برخی دیگر از مواد غذایی دارای میزان کمی مس می باشند. قابل ذکر است با توجه به اینکه اکثر مواد غذایی حاوی مقداری مس می باشند کمبود آن در بدن به ندرت رخ می دهد.

مس غیر قابل دسترس برای بدن به چه معناست؟ این یک حالت خیلی معمول است، مس به اندازه کافی یا زیاد در بدن وجود دارد ولی بدن نمی تواند از آن استفاده کند، به این دلیل که مس، برای جابجایی در بدن می بایست به پروتئین حمل کننده آن به نام سرولوپلاسمین Ceruloplasmin  متصل شود، مس بدون اتصال به این پروتئین در بدن بصورت آزاد می چرخد و در اندام های مختلف مانند کبد، مغز، اندام های تناسلی و غیره تجمع می یابد. این حالت معمولا در افراد با متابولیزم کند دیده می شود و یکی از علل آن کم کاری غدد فوق کلیوی(آدرنال) می باشد، به دلیل اینکه هورمون های ترشح شونده توسط این غدد به کبد دستور تولید سرولوپلاسمین را صادر می کنند. در این حالت فرد هم علائم کمبود مس و هم ازدیاد مس را همزمان تجربه می کند.

عللی که منجر به افزایش مس در بدن می شوند:
استرس: طی استرس و فشارهای روانی مواد معدنی مانند روی، منیزیم و ویتامین های ث و گروه ب از بدن دفع می شوند این عناصر برای تنظیم میزان مس در بدن و همچنین فعالیت غدد فوق کلیوی نیاز می باشند و کمبود آن ها سبب افزایش میزان مس می گردد.

ازدیاد مادرزادی: امروزه بسیاری از کودکان با میزان مس زیاد به دنیا می آیند، به دلیل اینکه بدن مادرانشان دارای میزان مس زیاد و کمبود روی می باشد.

مصرف آب های لوله کشی: آبی که از لوله ها ی مسی بگذرد دارای میزان بالایی مس می باشد و همچنین در بعضی از کشورها مانند آمریکا در فصل گرما برای جلوگیری از رشد باکتری ها و ویروس ها به آب های لوله کشی سولفات مس افزوده می شود.

کمبود مواد معدنی: کمبود منگنز، آهن، سلنیوم، کروم، روی و غیره در نهایت منجر به ازدیاد مس در بدن می گردند.

مصرف مکمل ها غذایی به ویژه مولتی ویتامین و مینرال ها: اکثر مولتی ویتامین ها دارای عنصر مس به میزان زیادی(حدود 1 الی 2 میلی گرم) می باشند، مصرف آن ها برای برخی از افراد که دچار کمبود مس می باشند مفید بوده در حالی که برای دیگر افراد که دارای مس مازاد می باشند بسیار خطرناک و مخرب است.

ناراحتی های کبدی: بیماری های مرتبط با کبد از قبیل کبد چرب، هپاتیت، مشکلات صفرا و غیره موجب تجمع مس می گردند.

خوردن میوه های سمپاشی شده: یکی از آفت کش هایی که بروی میوه ها و برخی گیاهان اسپری می شود سولفات مس است، در میوه هایی که دارای پوست نازک می باشند مانند گیلاس، آلبالو و غیره آفت کش ها جذب میوه شده که با شستن و پوست کندن از بین نمی روند و خوردن آن ها سبب افزایش مس در بدن می شود.

بیماری ویلسون Wilson Disease: یک بیماری ژنتیک است که کبد نمی تواند از طریق صفرا به دلیل نقص ژنتیکی مس را دفع کند.

راه های تشخیص ازدیاد مس:
تشخیص ازدیاد مس گاهی بسیار دشوار است آزمایشات معمول خون مانند Copper Serum, Ceruloplasmin میزان مس موجود در خون را نشان می دهند در حالی که مس در کبد و سایر بافت های بدن ذخیره می شود. به این منظور نیاز است چندین آزمایش همزمان انجام شود و حتی سایر فاکتورها مانند فعالیت غدد فوق کلیوی، میزان کلسیم، سدیم، پتاسیم که مس سبب ایجاد تغییر در آن ها می گردد بررسی شود. انجام آنالیز مو نیز می تواند اطلاعات مفیدی در اختیار پزشک قرار دهد.

نکته مهم و قابل توجه پزشکان محترم: در آزمایشات خون چنانچه میزان مس در سرم خون Copper Serum  در حد نرمال و یا کم و میزان سرولوپلاسمین Ceruloplasmin کم و یا نزدیک به حداقل میزانی است که آزمایشگاه تعیین کرده احتمالا فرد به کم کاری غدد فوق کلیوی مبتلاست و میزان مس در بدن زیاد است، کمبود پروتئین سرولوپلاسمین دلیل بر کم کاری غدد فوق کلیوی و یا مشکلات کبدی است و نه لزوما کمبود مس در بدن، که متاسفانه در بسیاری از موارد به اشتباه پزشکان در این حالت مکمل های مس تجویز می کنند و وضعیت بیمار را در حالتی خطرناک قرار می دهند!

درمان:

برای درمان ازدیاد  مس و کسب نتیجه کامل نیاز است همزمان از چندین روش استفاده شود از جمله تقویت غدد فوق کلیوی، استفاده از روش های دفع مواد زائد از بدن مانند سونا درمانی، تنظیم میزان سایر مواد معدنی که سبب کاهش میزان مس در بدن می شوند از جمله روی، منگنز و غیره، استراحت و خواب کافی و بندرت نیاز است از داروهای کاهنده فلزات سنگین از قبیل دی پنی سیلامین استفاده شود مگر در مواردی که عامل ازدیاد مس در بدن بیماری ویلسون باشد.

نکته بسیار مهم

یکی از مشکلاتی که در درمان ازدیاد مس وجود دارد، علائم موقتی (Healing Reactions) است که بروز می دهند و شامل سردرد، بازگشت خاطرات بد گذشته، بی قراری، افسردگی، نوسانات انرژی، خارش بدن، جوش و آکنه، ریزش مو، بازگشت عفونت های قدیمی، تغییر در عادت ماهانه در زنان و غیره می باشد، استفاده از مکمل ها بویژه مکمل روی(زینک) سبب آزاد شدن مس از بافت هایی می شود که در آن ها تجمع یافته است، زمانی که مس مازاد در جریان خون آزاد شده مدتی طول می کشد تا از طریق کبد و کلیه ها دفع گردد  و در این مدت علائم ذکر شده بروز می کنند، در برخی افراد این علائم طی چند ساعت از بین می روند و در بعضی دیگر ممکن است تا چند روز ادامه یابند.

به چه طریق می توانیم از این علائم بکاهیم؟

1. استفاده از سونا خشک: تعریق در سونا کمک می کند تا مس مازاد از طریق پوست دفع گردد و در کاهش علائم موقت بسیار موثر است، البته مدت استفاده از سونا باید کوتاه و در حدود 20 دقیقه و  یا حداکثر 30 دقیقه باشد. تعداد جلسات سونا نیز 2 الی 3 بار در هفته مناسب است. جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفا مقاله سونا درمانی را مطالعه کنید. 

2. استفاده از اسید های آمینه حاوی گوگرد(Sulfur Compound Amino Acids): که شامل L-Taurine، NAC, L-Methionine می باشد، این اسید های آمینه به مس مازاد در جریان خون متصل شده و دفع آنرا از طریق صفرا تسریع می کنند. دوز مناسب 500 میلیگرم دو بار در روز با شکم خالی همراه با آب کافی است.

3. استفاده از گیاهان دارویی: گیاهان دارویی که سبب افزایش فعالیت صفرا و کبد و تصفیه آن می شوند از قبیل خار مریم(Milk Thistle) و ریشه گیاه قاصدک(Dandelion Root) در دفع مس و سایر مواد مازاد به بدن کمک می کنند. این گیاهان در قالب مکمل غذایی نیز عرضه می شوند و دوز مناسب 250 میلیگرم دو بار در روز همراه با غذا می باشد. 

4. کاهش مصرف مکمل ها: در دوره درمان خود هر زمان که احساس کردید علائم مذکور بیش از حد افزایش یافته برای چند روز (مثلا 2 الی 3 روز) مصرف مکمل ها را قطع کرده و سپس مجددا برنامه را دنبال کنید.

5. خواب و استراحت بیشتر: دفع مس و به طور کلی دفع مواد مازاد از بدن مستلزم صرف انرژی زیادی است، هر چه بیشتر استراحت کنید انرژی بیشتری در اختیار بدنتان قرار می دهید و عناصر مازاد سریعتر دفع می شوند.

6. نوشیدن آب بیشتر و جلوگیری از یبوست: در طی روز آب مناسب و به اندازه بنوشید، همچنین به یاد داشته باشید مس مازاد از طریق صفرا دفع می شود به همین جهت نباید اجازه دهید دچار یبوست شوید. جهت کسب اطلاعات بیشتر مقاله آب را مطالعه کنید.

چقدر طول می کشد تا میزان مس در بدن به تعادل برسد؟

در هر فرد متفاوت است، حداقل شش ماه زمان نیاز است، اما در برخی از افراد ماه ها و حتی سال ها زمان نیاز است تا میزان مس به حد متعادل برسد.


نویسنده اطلاعات دکتر دانیال نصیرزاده.

ازدیاد مس در بدن درمان بیماری ویلسون آزمایش سرولوپلاسمین قرص دی پنی سیلامین بیماری ویلسون